17 No’lu İş Kolunda Sendika Tablosu Değişti: Sağlık-Sen Zirvede, Genç Sağlık Üçüncü Sırada

2026 Temmuz kamu görevlileri (memur) sendika istatistiklerine göre Sağlık ve Sosyal Hizmetler hizmet kolunda toplam kamu görevlisi sayısı 848.044’e yükseldi. Geçen yıl bu sayı 805.381’di. Böylece hizmet kolunda bir yılda 42.663 kişilik artış yaşandı.

17 No’lu İş Kolunda İlk 10 Sendika

Sağlık ve sosyal hizmet çalışanlarının örgütlülük tablosunu ortaya koyan 2026 Temmuz sendika istatistikleri yayımlandı. Resmî Gazete’de yer alan verilere göre 17 No’lu Sağlık ve Sosyal Hizmetler hizmet kolunda toplam kamu görevlisi sayısı bir yılda 805 bin 381’den 848 bin 44’e çıktı.

Hizmet kolunda zirve yine değişmedi. Sağlık-Sen, 296 bin 290 üye ile açık ara birinci sendika oldu. Geçen yıl 273 bin 831 üyeye sahip olan Sağlık-Sen, bir yılda 22 bin 459 yeni üye artışıyla en büyük büyümeyi kaydetti.

İkinci sırada yer alan Türk Sağlık-Sen’in üye sayısı 130 bin 991’den 126 bin 466’ya geriledi. Böylece sendika bir yılda 4 bin 525 üye kaybetti.

Listenin dikkat çeken sendikalarından biri ise Genç Sağlık Sendikası oldu. 2025’te 54 bin 165 üyeye sahip olan sendika, 2026’da üye sayısını 58 bin 733’e çıkararak üçüncü sıradaki yerini güçlendirdi.

Bağımsız sendikalar arasında öne çıkan HEP-SEN, üye sayısını 20 bin 894’ten 25 bin 140’a yükseltti. Genel Sağlık-İş de 9 bin 881 üyeden 12 bin 67 üyeye çıkarak büyüyen sendikalar arasında yer aldı.

Tabloya göre 17 No’lu iş kolunda rekabet özellikle Sağlık-Sen, Türk Sağlık-Sen, Genç Sağlık Sendikası, SES, Hekim Birliği ve HEP-SEN arasında yoğunlaşıyor. Veriler, sağlık ve sosyal hizmet çalışanları arasında sendikal tercihlerde hareketliliğin devam ettiğini gösteriyor.

Sosyal Hizmet, Sağlık Gölgesinde kalmaya devam ediyor!

17 No’lu iş kolunun adı “Sağlık ve Sosyal Hizmetler” olsa da sendikal yapı incelendiğinde sosyal hizmet alanının yeterince temsil edilmediği görülüyor. Hizmet kolunda faaliyet gösteren onlarca sendika içerisinde adında doğrudan “Sosyal Hizmet” ifadesini taşıyan sendika sayısı yok denecek kadar az. Buna karşın yüz binlerce üyeye sahip büyük sendikaların faaliyetlerinin ağırlıklı olarak sağlık teşkilatındaki sorunlar üzerine yoğunlaştığı, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı (ASHB) çalışanlarının yıllardır dile getirdiği görev tanımı, tayin, nöbet, personel yetersizliği, özlük hakları ve çalışma koşulları gibi kronik sorunların ise aynı ölçüde gündem oluşturamadığı yönündeki eleştiriler her geçen yıl artıyor. Bu tablo, yaklaşık 848 bin kamu görevlisinin bulunduğu hizmet kolunda sosyal hizmet çalışanlarının sesinin sağlık gündeminin gölgesinde kaldığı yorumlarını güçlendiriyor.

İstatistikler de bu dengesizliği ortaya koyuyor. Adında doğrudan “Sosyal Hizmet” ifadesini taşıyan ve ASHB çalışanlarını ismen temsil eden Sosyal Hizmet-Sen 2025 yılında 352 üyeye sahipken, 2026 yılında bu sayı 409 üyeye yükseldi. Buna karşılık aynı hizmet kolunda Sağlık-Sen’in 296 bin 290, Türk Sağlık-Sen’in 126 bin 466, Genç Sağlık Sendikası’nın 58 bin 733, SES’in 27 bin 717, HEP-SEN’in 25 bin 140 üyeye ulaşması; sosyal hizmet odaklı örgütlenmenin sağlık odaklı büyük sendikaların yanında oldukça sınırlı kaldığını gösteriyor. Bu nedenle birçok ASHB çalışanı, bakanlık personelinin yıllardır çözülemeyen sorunlarının en önemli nedenlerinden birinin, sosyal hizmet alanına özgü güçlü ve kitlesel bir sendikal temsilin oluşamaması ve büyük sendikaların önceliklerini daha çok sağlık çalışanlarının taleplerine vermesi olduğunu savunuyor.